Grupa młodsza – SÓWKI

31.03.2020 wtorek

Wiosenne powroty – Poznajemy budowę ptaka

Cele ogólne

  • wzbogacanie wiadomości na temat ptaków,
  • rozbudzanie zainteresowań przyrodniczych oraz chęci obserwowania otaczającego świata,

 

  1. Ptasia wystawa – pooglądaj samodzielnie swoje książeczki, przedszkolny zeszyt ćwiczeń – poszukaj ilustracji , zdjęć przedstawiających ptaki. Może właśnie widzisz jakiegoś ptaszka przez okno. Zastanów się czym różnią się ptaki na ilustracjach ? Zwróć uwagę na kolor piór , wielkość dzioba. Może przygotujesz swoją ptasią wystawę ?

https://www.youtube.com/watch?v=DqNDn9NdL34

https://www.youtube.com/watch?v=Wy3ZcEOhlfo

https://www.youtube.com/watch?v=NFz4nfoB5dA

 

  1. Co słychać, panie Bocianie? – słuchanie opowiadania M. Strękowskiej-Zaremby Ptaki.

Ilustracja do opowiadania -ćwiczenia 5 latków- (s. 40)

Dzieci przyglądają się ilustracji w książce, słuchają opowiadania

 

Zadzwoniła babcia, ta, która mieszka pod miastem, na wsi, i powiedziała, że upiekła ulubione ciasteczka Ady. – Przyjedziecie do nas? – zapytała.

– No pewnie! – zapewniła Ada i dotąd namawiała rodziców, aż się zgodzili na wspólny wyjazd.

– Gdzie ciasteczka? – zapytała, gdy tylko zobaczyła babcię.

Olek nie był smakoszem ciasteczek, za to lubił towarzystwo dziadka. Odnalazł go w sadzie obok domu. Dziadek obserwował niebo przez lornetkę. Olek zadarł głowę. W oddali zobaczył jakieś drobne punkciki.

– Bociany wracają. Co za widok! – dziadek uśmiechnął się promiennie.

– Naprawdę?! – Olek rzucił się biegiem do samochodu po swoją lornetkę. Po chwili był już z powrotem.

–Zdążyłem?! Jeszcze je widać?! – pytał zdyszany.

Trzeba wam wiedzieć, że lornetki przybliżają i powiększają obraz, więc widok był niezwykły. Olek tak bardzo zagapił się w niebo, że nawet nie zauważył Ady, która przybiegła za nim z własną malutką lornetką. Patrzył na szybujące po niebie bociany. Widział ich rozłożone skrzydła, długie, wyciągnięte szyje, czerwone dzioby, a gdy poprawił ostrość, zobaczył nawet pojedyncze pióra w ogonach. Ptaki prawie nieporuszały skrzydłami, a jednak sunęły po niebie jak papierowe samoloty albo małe szybowce niesione wiatrem.

– Też chciałbym tak latać. Szkoda, że nie mam skrzydeł – westchnął.

Dziadek się uśmiechnął. – Ptaki mogą latać nie tylko dzięki skrzydłom. Ich waga też jest ważna. Są lżejsze niż my, bo mają lekkie dzioby i nieduże głowy. No i nie posiadają zębów, żeby mniej ważyć.

Na niebie było tłoczno jak na autostradzie. Nie tylko bociany wracały do domu na wiosnę. Leciały szpaki, pliszki i zięby. Jedne zawzięcie trzepotały skrzydełkami, inne machały nimi tylko od czasu do czasu.

– Mógłbym na nie patrzeć bez końca. Żałuję, że tak późno poświęciłem się obserwowaniu przyrody.

Wierzcie mi, że jest to wyjątkowa przyjemność – mówił dziadek. – Nawet nie wiecie, co wyprawiają zwierzęta, gdy sądzą, że nikt ich nie widzi. Takich zabaw, psot i tańców nigdzie indziej nie zobaczycie.

Olka najbardziej zainteresowały zwierzęce psoty. – Pokażesz nam te psoty? – spytał.

– Oczywiście, wybierzemy się do lasu jutro z samego rana. Babcia pomoże nam przygotować kanapki termos z ciepłą herbatą. Zabierzemy też mapę terenu i to, co najważniejsze dla obserwatorów przyrody…

– dziadek spojrzał pytająco na wnuki.

– Ciasteczka! – wykrzyknęła Ada.

Olek popatrzył na siostrę z politowaniem. – Lornetki – poprawił ją.

Ich głosy wywabiły z domu tatę. Spojrzał w niebo na szybujące ptaki i westchnął, podobnie jak wcześniej Olek:

– Chciałbym latać jak ptaki.

– Lepiej nie. Musiałbyś wyrwać wszystkie zęby, a i tak byłbyś za ciężki – mądrze zauważył Olek.

– Głowę też masz za dużą – dodała Ada.

– Nie mówiąc o braku skrzydeł – dorzucił rozbawiony dziadek.

 

  1. Rozmowa na temat opowiadania.

Dzieci przyglądają się ilustracjom w książce, odpowiadają na pytania:

  • Jakie ptaki oglądały dzieci?
  • Czy znasz zwyczaje bocianów?
  • Gdzie były zimą?
  • Co robią ptaki wiosną?
  • Kto to jest ornitolog?
  • Dlaczego ptaki umieją latać, a ludzie nie potrafią?

 

  1. Poruszajmy się – zabawa ruchowa

– Zabawa ruchowa Bocian i wrony.

Odtwarzacz CD, dowolne nagranie muzyki w rytmie marsza.

Dzieci maszerują w różnych kierunkach. Na przerwę w nagraniu na  hasło – bocian, dzieci stają na jednej nodze, wyciągają przed siebie wyprostowane ręce, tworząc długi dziób, i mówią: kle, kle, kl Na hasło – wrona – dzieci wykonują przysiad i mówią: kra, kra, kra.

 

  1. Ćwiczenia:
  • 4 latki

Karta pracy, cz. 2, str 25

  • 5 latki

Karta pracy, cz. 4, str 36

Karta pracy, cz. 4, str.40

Karta pracy, cz. 4, nr 42

Karta pracy, cz. 4, nr 43