Grupa młodsza – MOTYLKI

       5.05.2020 r.

      Moja miejscowość, mój region.

 

     Cele :

  • rozbudzanie zainteresowania najbliższą okolicą,
  • zapoznanie z polską muzyką klasyczną,
  • rozwijanie umiejętności wypowiadania się na określony temat.

 

  1. Słuchanie opowiadania A. Widzowskiej Łazienki. Książka z ilustracjami (s. 64–65). Czytając opowiadanie, prezentujemy ilustracje do niego. 

Olek bardzo lubi chodzić do przedszkola. Najbardziej cieszy go zabawa                                    w ogródku oraz  wycieczki. Jednak, kiedy pani wspomniała, że planuje wyjście do Łazienek, Olek posmutniał.

– Do łazienek? Mnie się wcale nie chce siusiu…

 – Łazienki Królewskie to znany warszawski park położony wokół pięknego pałacu – wyjaśniła pani.

 – A ja już tam byłem… – jęknął Maciuś.

Pogoda była słoneczna, a park okazał się pełen niespodzianek. Dzieci odwiedziły Amfiteatr, gdzie w dawnych czasach odbywały się przedstawienia dla króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Pani powiedziała, że wciąż można tu podziwiać sztuki teatralne i koncerty.

– Ten król miał na imię tak jak ja – ucieszył się Staś.

 – Ciekawe, czy lubił frytki…

– Wtedy nie znano frytek – wyjaśniła pani.

W południowej części Łazienek znajdowała się wielka misa, a nad nią rzeźba lwa wypluwającego wodę.

– Zobaczcie, jakie źródełko! – pisnęła Zosia. – Możemy umyć ręce?

– Oczywiście.

– A ten lew gryzie?

– Nie, to tylko fontanna w kształcie lwiej głowy – uspokoiła ją pani.

 – Ja już tu byłem – jęknął po raz drugi, Maciuś.

– Ale marudzisz – zdenerwował się Olek. W stawie pływały ogromne pomarańczowe karpie. Podczas, gdy pani pokazywała dzieciom sikorki, Zuzia z Kubą postanowili nakarmić karpie resztkami bułki, którą Zuzia zabrała na wycieczkę. Gdy tylko pani to zauważyła, powiedziała dzieciom, że w każdym parku obowiązuje regulamin. W Łazienkach Królewskich zgodnie                                   z regulaminem nie wolno karmić zwierząt i rozsypywać im pokarmu. Nie wolno także dotykać zwierząt w szczególności wiewiórek i pawi.

– Ja już tu byłem – znów odezwał się Maciuś.

Nawet wiewiórki nie wywołały uśmiechu na jego buzi. Jednak przy wyjściu                   z parku, Maciuś zaskoczył wszystkich.

– Tutaj nie byłem! Co to za pan pod żelaznym drzewem? – zapytał, wyraźnie ożywiony.

 – To jest pomnik Fryderyka Chopina, polskiego kompozytora i pianisty.                     A drzewo, pod którym siedzi, to wierzba, symbol Polski. Maciuś po raz pierwszy uśmiechnął się od ucha do ucha i powiedział:

– Też bym chciał taki pomnik w mojej łazience…

 Kolejnym punktem wycieczki była stadnina koni znajdująca się nieopodal Warszawy.

– Konie! – zawołał nagle rozradowany Olek.

Rzeczywiście, za ogrodzeniem spokojnie pasły się konie: brązowe, czarne, nakrapiane i nawet jeden biały. Dzieci mogły je pogłaskać po mięciutkich chrapkach. Były tam nawet dwa kucyki z warkoczykami zaplecionymi na grzywach.

– Może zamiast psa rodzice zgodzą się na konia? – pomyślał Olek. – Tylko gdzie on by mieszkał? Muszę to jeszcze przemyśleć.

 

  1. Rozmowa na podstawie opowiadania i ilustracji w książce.

− Dokąd dzieci wybrały się na wycieczkę?

− Co znajdowało się w parku w Łazienkach Królewskich?

− Jaki kształt miała fontanna, którą zobaczyły dzieci w parku?

− Jakie zwierzęta dzieci wydziały w parku?

− Jak się nazywa słynny polski muzyk, którego pomnik znajduje się                                           w warszawskich Łazienkach?

− Gdzie dzieci udały się po zwiedzeniu Łazienek?

 

  1. Słuchanie utworu F. Chopina Mazurek As-dur. Zachęcamy dzieci, aby wygodnie położyły się na dywanie, zamknęły oczy i wysłuchały utworu Chopina, a następnie opowiedziały, z czym kojarzy im się ten utwór. W celu odtworzenia utworu F. Chopina można skorzystać ze strony internetowej: http://pl.chopin.nifc.pl/chopin/composition/detail/id/151.

 

  1. Improwizacja ruchowa. Zaproponujmy dzieciom, aby słuchając utworu                          w dowolny sposób pokazały ruchem to, o czym według nich opowiada muzyka.

 

  1. Ćwiczenia.

Karta pracy, cz. 2, nr 14 – 3-latki.

Karty pracy, cz. 2, nr 38 i 39 – 4- latki